ซับไตเติลจาก www.Subnung.Com บรรยายไทยโดย monochan Modified & Encoded By FIAN.TK@SiamBit
ตอนที่ 1
พบศพหญิงสาวอายุ 20 ปี ที่บ้านในย่านบังแบดง
เหตุฆาตกรรมย่านบังแบดง
ทุกเรื่องราวมีจุดเริ่มต้นและสิ้นสุด
เรื่องราวของผมจะเป็นยังไง
เรื่องราวที่เริ่มขึ้นแต่ยังไม่จบ แค่หยุดพักไว้ชั่วคราว
แต่ใครบางคนกำลังเริ่มบอกเล่าเรื่องนั้นกับผมอีกครั้ง
และผมกำลังจะตอบสิ่งที่ใครคนนั้นร้องขอ
แล้วเรื่องราวของผมที่หยุดพักชั่วคราว จะกลับมาอีกครั้งนึง
ไม่เจอดีเอ็นเอหรือหลักฐานอื่นเลยงั้นเหรอ
ครับ เค้าว่าอย่างงั้น
คงหาร่องรอยผู้ต้องสงสัยได้ยากละ....
มีรายงานว่าพบศพหญิงสาว ย่านมาโปโดวฮา
ลักษณะศพคลัายกับคดีบังแบดง
ไปกัน
สภาพศพต่างกับคดีบังแบดงมากไป ที่สรุปว่าเป็นฆาตกรรมต่อเนื่อง
แต่สภาพแวดล้อมที่ศพถูกพบเหมือนกัน อย่างนั้นเราน่าจะตรวจสอบสักหน่อย
มีโอกาสสูงที่จะเป็นฆาตกรรมต่อเนื่อง
คดีบังแบดงไม่ใช่การแก้แค้นธรรมดาแต่เป็นเรื่องเกินคาด ไม่มีเหตุผลที่จะมีครั้งที่สองที่สามไม่ได้
แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่บอกว่าจะเกิดขึ้นได้อีกเหมือนกัน
อ้อ วันนี้หัวหน้าทีมคนใหม่จะมาไม่ใช่เหรอ
คงตรงมาที่นี่เลย
เขาบอกให้ทีมเตรียมต้อนรับ แต่ผมบอกเขาไปว่าเราจะมาที่เกิดเหตุกันเลย
ตั้งใจทำงานนะคะ
เขาจะตรงมาที่นี่จริงๆ เหรอ
ก็น่าจะอย่างนั้น
นั่นใครน่ะ
หัวหน้าทีมหรือเปล่า - ไม่รู้เหมือนกัน
หมอนั่นนี่หน่า
คุณคือหัวหน้าทีมคังอึนฮยอกหรือเปล่าครับ
พวกคุณมาเพราะรู้ว่าคดีนี้คล้ายกับคดีบังแบดงใช่มั้ย
- ก็ใช่ แต่... - คนร้ายเป็นคนเดียวกัน
นั่นก็หมายความว่าคงจะหาดีเอ็นเอ วัตถุพยาน พยานบุคคล กล้องวงจรปิด หลักฐานอื่นๆ ได้ยาก
เรายังไม่ได้ผลจากนิติเวชเลย
สิ่งพิเศษอย่างเดียวคือไม่มีสัญลักษณ์ของคนร้าย เหมือนกับคดีบังแบดง
สัญลักษณ์เหรอ ไม่มีอะไรแบบนั้นเลยนะ
ตรวจสอบว่าที่เกิดเหตุมีอะไรแปลกปลอม หรือว่ามีหลักฐานอะไรที่นิติเวชเก็บไปบ้าง
ต้องมีสักอย่างแน่ๆ
มีการระบุตัวผู้ต้องสงสัยหรือยัง ผมขอดูรายชื่อผู้ต้องสงสัยได้มั้ย
อย่างที่บอกไปแล้วว่า ไม่มีทั้งวัตถุพยาน พยานบุคคล
เพราะไม่มีอะไร ก็เลยไม่มีรายชื่อผู้ต้องสงสัยสินะ
ครับ
เหยื่อคดีบังแบดงกับเหยื่อคดีนี้ ถ้าไม่ได้เป็นเจ้าของเรือยอร์ช
แล้วก็มีใบอนุญาตขับเรือเหมือนกัน อย่างน้อยก็น่าจะเป็นคนที่รู้ว่าใครมี
คนร้ายต้องฉลาดมากที่จะทิ้งสัญลักษณ์ ไว้ในที่เกิดเหตุแบบไร้ร่องรอย
ถ้าเขาจะเป็นแค่คนที่ชอบโชว์ของลับ เขาก็จะคิดว่าตัวเอง เป็นคนที่มีอำนาจ เหนือกว่าอำนาจรัฐ
นี่ไม่ใช่อาการหลงผิดธรรมดา มีความเป็นไปได้ที่เขาจะมีอำนาจแบบนั้น
ไม่ว่าจะเป็นสถาบันหรือบริษัท....
ฉันรอมาแทบบ้า
ในที่สุดนายคนนี้ อีฮยอน ก็มาอยู่ตรงหน้าฉัน
มีคำถามอะไรมั้ย
คุณได้ข้อมูลเรือยอร์ชมาจากไหน
แล้วสัญลักษณ์ด้วย
ผมแน่ใจว่าเรื่องพวกนั้นไม่ได้อยู่ใน ไฟล์คดีบังแบดงนะครับ
นั่นเป็นเรื่องที่เรา...
เดี๋ยวนะครับ คุณ...
อะไรครับ
มีอะไรอยู่บนดาดฟ้าเหรอครับ
ตั้งใจทำงานกันดีนะครับ
งั้น เราคงต้องทักทายกันที่นี่สินะ
ผมหัวหน้าทีม 1 คังอึนฮยอกครับ
หัวหน้าทีมเหรอครับ
แล้วหมอนั่นเป็นใคร
เอ๊ะ อะไรนะ
ไม่อยู่แล้ว
ที่นี่ก็ไม่มี
หนีไปแล้วสิ
โทษทีครับ
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - เขาทำอะไรของเขาน่ะ
เขาไม่ใช่หัวหน้าทีมแน่ๆ
- ผมบอกไปแล้วไงว่าผมเป็นหัวหน้าทีม - หัวหน้าทีมกะผีน่ะสิ
หรือว่าจะเป็นฆาตกร
ไม่ใช่หรอก บ้าเอ๊ย...
นี่ เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหมอนี่เหมือนกัน ตรวจบัตรเขาด้วย
ครับ
ขอดูบัตรด้วยครับ
นี่ คุณ
คิดว่าฉันจะปล่อยไปง่ายๆ เหรอ
นี่
- เห็นมั้ยครับ - เห็นสิ
เราคงต้องไล่ตามแท็กซี่
ให้ตายสิ เราต้องไล่ตามเขาเหรอ
งั้นสิ ต้องตามด้วยเหรอ ต้องสิ ต้องตาม
ช่วยขับช้าลงหน่อยครับ
ช้าลงนิดคงไม่รบกวนรถคันอื่นมากเท่าไร
ช่วยช้าลงอีกนิดครับ
เร็วขึ้นอีกหน่อยได้มั้ยครับ
ช้าลงอีกครั้งนะครับ
นี่
หยุด หยุด
นี่ คุณ
นี่ คุณคืออีฮยอนใช่มั้ย
หยุดเดี๋ยวนี้เลย หยุด
ฉันบอกให้หยุดไง
นี่ คุณ
คุณเป็นใคร
รู้จักผมได้ยังไง
20 ปีมาแล้ว
20 ปีที่ฉันพบกับเขา
ไม่ใช่สิ 20ปีที่ฉันแอบตามเขา
ไม่ใช่แค่จำฉันไม่ได้ เขาไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
ไม่รู้สินะ ฉันรู้จักคุณได้ยังไงนะ
คุณงั้นเหรอ
อะไรเหรอ
โทษทีนะ ถ้าคุณหนีไปอีก ฉันคงไม่มีแรงวิ่งตามแน่
เพราะอีเมล์งั้นเหรอ
สรุปก็คือ
คุณได้รับไฟล์คดีบังแบดงจากอีเมล์
พอดู IP address แล้วก็พบว่ามาจาก สนง.ตำรวจแห่งชาติ
ตอนแรกผมคิดว่าพวกคุณเป็นคนส่ง แต่ตอนนี้คิดว่าไม่ใช่แล้ว
ยังไงก็ตาม คิดว่าสนง.ตำรวจแห่งชาติ ต้องการความช่วยเหลือจากผม
ผมเลยขึ้นเครื่องมานี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ผมก็แปลกใจเพราะพวกคุณบอกว่าไม่ใช่คดีนี้
ฟังแล้วมันเข้าท่าเหรอ ทำไมคนแบบนั้นถึงต้องหนีจากที่เกิดเหตุด้วย
ผมออกมาเพราะพูดจบแล้วก็เท่านั้น
ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรต่อกับ คนที่ดูเหมือนจะไม่เก็ตแม้แต่เรื่องพื้นฐาน
- ถึงผมจะพูดอะไรไป พวกคุณก็เหมือนจะไม่เข้าใจ - อะไรนะ
ไอ้หมอนี่ จริงๆ เลย...
คุณไปที่เกิดเหตุได้ยังไง
ยิ่งไปกว่านั้น แค่ดูรูปแล้ว คุณรู้ข้อมูล คดีบังแบดงมากขนาดนี้ได้ยังไง
คุณอยู่ที่เกิดเหตุคดีโดฮวาแค่ 5-10 นาที
ดูรอบที่เกิดเหตุในช่วงเวลาสั้นๆ งั้นเหรอ คุณทำได้งัย
มีคนกล่าวว่าคนเรามีความสามารถ ในการประมวลผลข้อมูลในระยะ 16 ฟุตใช่มั้ย
นั่นเป็นค่าเฉลี่ยของคนทั่วไป
บางคนมีความสามารถเหนือกว่านั้น
และก็มีคนที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเช่นกัน
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
นี่
นี่ มันกำลังบอกว่าเราต่ำกว่าค่าเฉลี่ยนะเว้ย
แต่พวกคุณก็รู้ว่าจะคาดเดาระยะห่างได้ยังไง
ได้เรื่องอะไรมั้ย
ผมตรวจสอบข้อมูลเขาแล้วเป็นเรื่องจริงครับ ชื่ออเมริกันเขาคือเดวิดลี
เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์จากวิทยาลัยอาชญวิทยาจอห์นเจย์ครับ
เวลาที่มาถึงเกาหลีก็ถูกต้อง
ช่วงเวลาที่เกิดเหตุเขาน่าจะยังอยู่บนเครื่องบิน
สรุปคือเขาไม่ใช่คนร้าย
แล้วหลักฐานไหนหลักฐานที่กักผมไว้ที่นี่ล่ะ
เอาเป็นว่าการเข้าไปที่เกิดเหตุ เป็นการขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่
แต่ไม่มีการต่อสู้แถมผมก็มีตัวตนจริงๆ
คิดว่าพวกคุณคงกักตัวผมไว้ไม่ได้แล้วนะ
- แต่ถ้าคนจะออกไปแบบนี้ - จับกุมโดยไม่มีเหตุผลแล้วกักขังหน่วงเหนี่ยว
แถมกุญแจมือยังทำให้ข้อมือผมถลอกอีก
ผมจะฟ้องดีมั้ย
ฉันถึงไปบอกขอโทษก่อนใส่กุญแจมือคุณไง
คงจำไม่ได้สินะ
คุณรู้สถานที่เกิดเหตุของคดีโดฮวาได้ยังไง
ถ้าคุณไม่ได้ดักฟังที่ตำรวจคุยกันหรือแฮ็กเข้าระบบ ก็ไม่น่าจะรู้เรื่องพวกนี้
ผมรู้จากที่เกิดเหตุในคดีบังแบดง
สำหรับฉัน คุณเป็นพยาน อย่างน้อยฉันก็ควรจะเข้าใจที่เกิดเหตุ
ฉันรับประกันได้ว่าเขามีตัวตน และที่อยู่ก็เป็นของจริง
แต่...
ผจก. ฝ่ายแผนรับประกันอยู่นะ
การทักทายครั้งแรกของพวกเราแปลกๆ สินะ
ลืมๆ ไปเถอะว่าเมื่อกี้มีเรื่องอะไร เอาเป็นว่าเรามาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งดีกว่านะ
จากนี้ไป ผมคือหัวหน้าทีมสอบสวนคดีพิเศษ
ขอโทษค่ะ
คิดว่าคุณเดินออกไปคนเดียวคงน่าเบื่อแย่ ฉันเลยเดินมาเป็นเพื่อนเพื่อเป็นการขอโทษด้วย
เข้าประเด็นเลยดีกว่า คุณอยากรู้เรื่องอะไรอีก
คุณโกหกว่าไปที่เกิดเหตุเพราะเข้าใจผิด ว่าตำรวจขอความร่วมมือด้วย
ฉันคิดว่าคุณมีเหตุผลอื่นแอบแฝง ใช่มั้ยล่ะ
ถ้าใช่ แล้วไง
บอกมาสิว่าทำไมคุณถึงไปที่เกิดเหตุ
ไม่สิ เหตุผลที่แท้จริงที่คุณกลับมาเกาหลี
ถ้าคุณบอกมาก่อนว่า คุุณรู้จักผมได้ยังไง
อ้อ แล้วก็จะบอกฉันใช่มั้ย
ฟังแล้ว ผมจะตัดสินใจว่าจะบอกหรือเปล่า
เห็นมะ คุณมีเหตุผลอื่นจริงๆ ด้วย
คุณอยากรู้งั้นเหรอ
แน่สิ ฉันอยากรู้
คุณไม่อยากรู้เหมือนกันเหรอ
ดูๆ แล้ว เหมือนเคยเห็นคุณที่ไหนนะ
จริงเหรอ
อย่างที่คิดไว้ ผมไม่รู้หรอก
คุณโม้เรื่องการประมวลผลของสมองดีเลิศ แต่ความจำคุณแย่มากนะ
คุณไม่มีอะไรพิเศษที่จะทำให้ผมจดจำ
แล้วก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องจำด้วย ไม่ใช่เหรอ
คุณยังเป็นพยานอยู่นะ
ห้ามออกนอกประเทศโดยไม่แจ้งด้วยนะ
บอกมาสิว่าทำไมคุณถึงไปที่เกิดเหตุ ไม่ใช่สิ เหตุผลที่แท้จริงที่คุณกลับมาเกาหลี
เหตุผลที่แท้จริงงั้นเหรอ
เริ่มจากอีเมล์นั่น
นี่
นี่เป็นความทรงจำส่วนหนึ่งที่ผมฝังมันไว้
มันคืออะไรกันนะ
มันคือภาพวาดตอนเด็ก ช่่วงเวลาที่ผมสูญเสียพ่อและน้องชาย
นี่เป็นคำเชิญที่ใครบางคนส่งให้ผม
ผมมีงานด่วนที่เกาหลี
ช่วยจองเที่ยวบินที่เร็วที่สุด แลัวนัดคณบดีให้ด้วย
ตัวเลขให้ติดตาม
ตัวอักษรให้ติดตาม
N
ตัวเลขตัวอักษรที่ถูกซ่อนอยู่ในภาพ ณ เกิดเหตุ คดีบังแบดงเป็นสัญญาณและคำบอกใบ้
N 37.541506 E 126.947357
นี่คือพิกัดงั้นเหรอ
พิกัดที่บอกว่าที่นี่ เป็นที่เกิดเหตุฆาตกรรมอีกที่หนึ่ง
เป็นใครกัน
ใครกันที่ส่งข้อความพวกนี้มาให้
หรือว่าคนๆ นั้น กับ
เด็กคนนั้น
ยังมีชีวิตอยู่
นี่คือเหตุผลที่ผมกลับมาที่นี่
ผมมีโจทย์การบ้านที่ต้องแก้ และมีคนที่ต้องหา
รีบกินสิ กินซะนะ
เร็วเข้า เก่งมาก ใช่แล้ว
ที่ที่ผมเติบโต ที่ที่อยู่ในความทรงจำของผม
ที่ที่อยู่ในช่วงเวลาที่ผมต้องตัดสินใจ และเป็นที่ที่จิตวิญญาณผมได้เกิดขึ้น
ที่นี่...เรื่องราวของผมได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง
เรื่องราวของเด็กทุกคนเริ่มต้นมาพร้อมกับพ่อแม่
ปี 1996
ฮยอน อีฮยอน
มาทำอะไรตรงนี้ ของที่ย้ายมายังมีอีกเยอะแยะ
ที่ต้องจัด แล้วลูกแอบมาอู้อยู่ที่นี่คนเดียวงั้นเหรอ
เท่าที่ผมรู้ พ่อต่างหากที่เป็นอู้ตัวพ่อ
พี่ ผมหาสมุดวาดภาพไม่เจอ สีเทียนด้วย
- รู้แล้ว เดี๋ยวหาให้ - เร็วๆ เลย เร็ว เร็ว
ผมเจอมันตอนตายแล้ว
- อยู่ดีๆ ล่ะ - ช่วยเปิดหน้าตาให้หน่อยสิครับ
อะไรนะ
- ผมเป็นคนจมูกไว - แล้วไง
ผมว่าคุณน่าจะเปลี่ยนกลิ่นน้ำหอมซะหน่อยนะ
ว่าไงนะ
เพราะอากาศมันไม่ค่อยดี
- ไอ้เวรนี่ - ค่อยสบายขึ้นหน่อย
ผมจัดการเขาเอง
กิจวัตรประจำวันผมคือ การเช็คอารมณ์ของแม่
ผมหวังว่าคืนนี้จะหลับได้แบบไม่ต้องกังวล
อ๋อ วันนี้ สายไปซะแล้ว
ผมนับจำนวนวันที่ถูกตี
1 ครั้ง 2 ครั้ง 3 ครั้ง
4 ครั้ง 5 คร้ง 6 ครั้ง
วันที่ปู่ดื่มเหล้า
นี่ของอาทิตย์ที่แล้ว
ผมนอนห้องเดียวกับอา
- นี่ฝันร้ายเมื่ออาทิตย์ก่อน
แต่นายไม่มีปู่ อา แล้วก็แม่
อ๋อ งั้นเหรอครับ
เมื่อไรนายถึงจะเล่าเรื่องจริงให้ฟังซะที
ผมไม่รู้ว่าคุณคาดหวังอะไร แต่ผมเองก็ไม่ได้มีเรื่องมากมายจะเล่าได้
ทำไมคนเราถึงทำร้ายคนอื่น
แต่แล้ว ทำไมคนเราถึงทำร้ายคนอื่นไม่ได้ล่ะ
นี่เป็นสิ่งที่ผมอยากรู้เมื่อตอนเป็นเด็ก
ผู้กำกับอี ผู้กำกับอีจองมินใช่มั้ยครับ
สวัสดีครับ ผมไปฟังคุณบรรยายเทอมที่แล้ว เลยอยากทักทายหน่อยครับ
- อ้อ งั้นเหรอครับ - ครับ ครับ
ได้ข่าวว่าคุณย้ายมาเขตนี้ เลยคิดว่าน่าจะเจอตัวจริงสักวัน
งั้น ไว้พบกันใหม่นะครับ
อ้อ ครับ ตั้งใจทำงานนะครับ
อ้อ คุณเลี้ยงสุนัขหรือเปล่าครับ
พักนี้มีการแจ้งหมาถูกขโมยแล้วก็ถูกทำร้ายบ่อยมาก
สงสัยจะเป็นฝีมือพวกค้าสุนัขน่ะครับ
อีฮยอน...
ฝันร้ายเหรอครับ
อ้อ
พ่อคงเผลอหลับไป
ก็เพราะพ่อทำงานทั้งคืนน่ะสิ
- พ่อกำลังทำงานวิจัยเรื่องคนพวกนี้อยู่เหรอครับ - อ๋อ ใช่
ทุกคนดูเหมือนคนปกติ
แต่ไม่ใช่อย่างนั้นใช่มั้ยครับ คนปกติ
ปีศาจที่แฝงตัวอยู่ภายใต้คนปกติ
บางครั้งคนที่โหดร้ายที่สุด ก็อาจอยู่ภายใต้ใบหน้าของนักบุญ
นั่นแหละลูกถึงต้องระวังคนแปลกหน้า เข้าใจมั้ย
- แล้วก็... - แล้วอะไร
พ่ออยากให้ลูกเป็นเหมือนกับเด็กในวัยเดียวกัน
พ่อครับ งั้นอาทิตย์นี้เราไปสวนสนุกกัน
ผมจะไม่ล้างจาน ใส่เสื้อผ้าให้มิน แล้วไปรับส่งมินที่โรงเรียนอนุบาลอีกต่อไป
ผมไม่ทำงานบ้านแล้วด้วย
ผมจะทำเป็นลืมจ่ายค่าน้ำค่าไฟ
แล้วแก๊ส น้ำ ไฟ ก็จะถูกตัด
แล้วก็จะไม่ชงกาแฟ จัดตารางให้พ่ออีกต่อไปแล้ว
ผมจะเป็นคนโง่ ทำตัวเป็นหุ่นยนต์
อืม กาแฟนี่สุดๆ ไปเลย ลูกพ่อเป็นบาริสต้าเต็มตัวเลยนะ บาริสต้า
ไม่มีเวลาแล้ว พ่อไปได้แล้วครับ
- ใช่ ใช่ - แจ็คเก็ตอยู่นี่
อ้อ แจ็คเก็ต
กระเป๋าล่ะ
กระเป๋า กระเป๋า ใช่แล้ว ถ้าลืมไปก็แย่เลย
ขอบใจมาก ขอบใจ
- พ่อครับ - พ่อลืมอะไรอีกงั้นเหรอ
ทำไมคนเราถึงทำให้คนอื่นเจ็บปวด
- ทำไมคนเราถึงทำให้คนอื่นเจ็บปวด - แล้วก็
ทำไมคนเราถึงทำให้คนอื่นเจ็บปวดไม่ได้
นี่เป็นสิ่งที่ผมอยากรู้ตอนที่เป็นเด็ก เด็กปกติ
ตอนที่ผมอาสาร่วมทีมสอบสวนพิเศษมึนชอง
ทุกคนพยายามห้ามผมไว้
หลังจากที่ผมสอบเข้าตำรวจได้ เส้นทางเดินของผมช่างงดงาม
แต่ผมกลับหันหลังให้กับแผนกความมั่นคง แล้วมาเข้าแผนกสอบสวนแทน
คนรอบข้างผมก็แปลกใจมาก
แต่ผมเอง ยิ่งกว่าความสะดวกสบาย...
คุณรู้ก่อนได้ยังไงว่าจะเกิดเหตุที่โดวฮาดง
ที่เกิดเหตุคดีบังแบดงบอกผมเอง
ที่เกิดเหตุบอกอะไรกับเขา แล้วบอกยังไงกันนะ
เป็นที่มาว่าผมได้มาเจอพวกคุณได้ยังไง
ถึงแม้ว่าพวกเราจะพบกันครั้งแรกแบบเข้าใจผิดนิดๆ หน่อยๆ
แต่เราก็มารวมกันอีกครั้ง
ที่พิเศษก็คือไม่มีสัญลักษณ์ของคนร้าย โผล่ให้เห็นในที่เกิดเหตุ
สัญลักษณ์งั้นเหรอ แต่เราไม่มีนะ
ตรวจสอบว่าที่เกิดเหตุมีอะไรแปลกปลอม หรือว่ามีหลักฐานอะไรที่นิติเวชเก็บไปบ้าง
ต้องมีสักอย่างแน่นอน
สัญลักษณ์
ประสบการณ์สอบสวนที่เกิดเหตุของผมค่อนข้างน้อย
แต่ด้วยความเป็นผู้นำและความสามารถในการปรับตัวของผม สำหรับทีมนี้ ผมจะ...
มีคนบอกว่าคนปกติสามารถประมวลผลข้อมูล ได้ในระยะ 16 ฟุตใช่มั้ย
นั่นเป็นแค่ค่าเฉลี่ย
บางคนอาจมีความสามารถสูงกว่านั้น
แล้วก็มีบางคนที่ต่ำกว่าเฉลี่ยเช่นกัน
ไอ้สารเลวจอมอวดเก่ง
ด้วยหัวใจอันแรงกล้า บวกมันสมองและสองขา
- คุณกลับมาเพิ่มค้นหาอะไรนะ
- กับพวกคุณทุกคน
ผมจะอยู่กับพวกคุณทุกคน
เอาล่ะ มาคุยเรื่องคดีกันดีกว่า
อ้อ ใช่แล้ว เกี่ยวกับนายคนที่อยู่ที่เกิดเหตุ
เขาคือ...
เขาคือใครเหรอ
เขียนรายงานมาให้ผมด้วย
เจอแล้ว
คือว่า...
ตามที่เขาบอก คนร้ายในคดีบังแบดง กับคดีโดฮวาดงเป็นคนเดียวกัน
มีความเป็นไปได้สูงที่คนร้ายจะใช้เรือยอช์ท
เหลวไหลทั้งเพ
ไอ้หมอนั่นไม่ใช่หมอดูซะหน่อย
มันย่องเข้ามาที่เกิดเหตุแล้วก็แอบหนีไปเร็วอย่างกับหนู
ได้ยินว่าเขาเป็นอาจารย์สอนอาชญาวิทยาอยู่ที่อเมริกานี่
- แล้วก็เป็นที่ปรึกษาให้กับตำรวจอเมริกาด้วย - นายเชื่อด้วยเหรอ
ผมคอนเฟิร์มแล้วว่าเป็นเรื่องจริงครับ
หลักฐานการศึกษาและประสบการณ์คงปลอมเอาทั้งหมดและ
ถ้างั้น ทำไมเราถึงปล่อยคนลวงโลกแบบนั้นไปล่ะ
เราจะส่งเขาให้ทีมสอบสวนอาชญากรรมทรัพย์สินทางปัญญานะ
เดี๋ยวนี้กล้าต่อปากต่อคำกับฉันแล้วเหรอ นายเป็นพวกใครกันแน่
- อิจฉาเหรอ - ไม่ใช่โว๊ย ไอ้เวรนี่
พวกพี่คงไม่ค่อยได้อ่านหนังสือเท่าไหร่
ผม...
ผมชอบอ่านหนังสือมากเลย
อ๋อ งั้นคุณก็น่าจะรู้
ผมมาจำได้ตอนหลังว่าเคยว่าหนังสือที่เขาเขียน
หนังสืออาชญาวิทยา
อืม เป็นหนังสือขายดีสำหรับแนวนั้นเลย
หัวหน้าทีม รู้จักไม่รู้จักเหรอคะ
เอาเป็นอย่างนี้ดีมั้ย
ท่าทางเขาจะมีข้อมูลหรือทฤษฎีอะไรเกี่ยวกับคดีอยู่บ้าง
ลองฟังความเห็นของเขากันดีกว่า
ปล่อยวางเรื่องศักดิ์ศรีแล้วไปขอความร่วมมือจากเขา
- ฉันเห็นด้วยค่ะ - บ้าน่า จะเอาคนน่าสงสัยเข้าทีมได้ยังไงกัน
แล้วไอ้บ้านั่นก็ไม่น่าร่วมมือง่ายๆ หรอก
ฉันจะขอเขาร่วมมือเองค่ะ
ถ้าพี่ไปเขาได้ปฏิเสธแน่ เป็นคนใส่กุญแจมือเขาด้วย
แถมเขายังจะฟ้องเรื่องรอยข่วนที่ข้อมือด้วย
ไม่ต้องเป็นห่วงน่า ฉันทำได้แน่
เขาคงกำลังรอให้เขาไปขอร้องอย่างเป็นทางการ
เขาสมัครใจเดินทางจากอเมริกามาถึงที่เกิดเหตุ
แล้วถ้าเขาปฏิเสธล่อ
ถ้างั้น...
ฉันคงจะใช้หน้าตาเข้าช่วย
มาทำสายตาเหยียดหยาม
เดี๋ยวได้รู้กัน
ครับ
- ไม่ใช่เบอร์ปลอมซะด้วย - เร็วกว่าที่ผมคาดไว้ซะอีก
- เรื่องอะไร - มาขอให้ร่วมมือใช่มั้ย
เอ่อ มากกว่าความร่วมมืออีก คือ...
แค่นี้นะ ผมยุ่งอยู่
ฉันไม่ได้บอกว่า ไม่ใช่การขอความร่วมมือซะหน่อย
เจอร่องรอยอะไรเพิ่มเติมหรือยัง
- ถึงตอนนี้ก็... - ยังไม่มีสินะ
ถ้ามี คุณคงไม่มาขอความร่วมมือจากผม
อย่าเพิ่งคิดไปไกลเลย มาพบกันหน่อยดีกว่า
- จะได้พูดคุยกันในรายละเอียด... - ผมไม่สนใจ
ทำไมล่ะ
ก็แค่ไม่สนใจ
- อย่าทำตัวแบบนี้สิ - อย่าทำตัวแบบนี้สิ เอางี้ดีกว่า
มาขอร้องผมอย่างจริงใจ ผมอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
ฉันขอความร่วมมือจากคุณด้วยนะ ศาสตรจารย์ พอใจยัง
ไม่ ยังไม่พอใจครับ
ห๊ะ นี่...
ศาสตราจารย์อี
ปริมาณฝุ่นมันแปลกๆ
อะไรนะ
ฝุ่นอะไร
คุณคงไม่ได้บุกรุกไปที่เกิดเหตุอื่นอีกใช่มั้ย
ตรงกันข้ามเลย ผมคิดว่ามีคนบุกรุกเข้ามาที่บ้านผม
ยังไงก็ช่วยคิดทบทวนด้วยนะคะ
ผมยุ่งอยู่นะ..
เฮ้อ บ้าฉิบ...
ไอ้เวรนี่...
ไม่ใช่คะ..
ไอ้หมอนี่...ค่ะ
ไอ้เวรนี่ ขืนนายไปบุกรุกอีกรอบ ฉันจับนายแน่
มีคนเข้ามา
สมุดบันทึกของพ่อผมจะวางไว้ที่นี่ตลอด
บทสัมภาษณ์อีจุนยอง
สมุดบันทึกหายไป
แต่มีบทสัมภาษณ์ของอีจุนยองขึ้นมาแทน
ไม่สบายที่ไหนหรือเปล่าคะ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น แล้ว...
มีเรื่องอะไรทำให้ปวดหัวเหมือนฉันงั้นเหรอ
ก็ไม่เชิงเป็นปัญหา
ทำไมล่ะ มีเรื่องอะไรเหรอ
เอ่อ... ฉันกำลังจะหย่า
ทำงานไปด้วยคงเป็นภรรยาที่ดีไม่ได้หรอก
แบบนี้คุณได้เป็นผู้บัญชาการตำรวจหญิงคนแรกแน่ๆ
ไว้คุยกันที่หลังเถอะ ตาคุณบ้างแล้ว มีเรื่องจะบอกนี่
ไม่มีอะไรมาก
การสอบปากคำอีจุนยองวันนี้
ผมอยากทำที่สำนักงานกลาง ช่วยเตรียมสถานที่ให้หน่อย
4,758 บวก
472,908 เท่ากับ
18,824,514
เมื่อไรพ่อผมจะมาครับ
ถูกเป๊ะเลย
คนใช้ลูกคิดเก่งก็คำนวณได้ทั้งนั้นแหละ
อย่าเวอร์นักเลย
ในหนังเขานับกันแบบนี้ ถึงจะเรียกว่าอัจฉริยะตัวจริง
มีเท่าไร
571
นี่...พิสูจน์สิ..571 น่ะ
- นับเองสิ - แล้วฉันจะนับยังไงล่ะ
นายห้ามโกหกนะ ที่นี่สถานีตำรวจนะ
นับดูแล้วก็จะรู้เอง
เอาเถอะน่า
นับเลย เฮียเทลงมาก็ต้องนับเองสิ
นายจะไปไหน นักสืบคิม นั่งลงเลย
มานับด้วยกัน
571 ใช่มะ
กองละ 10 ไม้
10 2
ขอพักสักหน่อยนะ
ศาสตราจารย์อีจองมินไม่อยู่ที่นี่เหรอฮะ
นายเป็นลูกชายศาสตราจารย์มินสินะ
นายนั่นเอง
เดี๋ยวพ่อนายก็กลับมาแล้ว ไม่มารอข้างในล่ะ
ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร
พ่อผมมีรูปคุณด้วย
ฉันน่ากลัวมั้ย
คุณไม่น่ากลัวหรอก แต่ผมสงสัย
นายสงสัยเรื่องอะไรล่ะ
คุณกลายเป็นคนแบบนี้ได้ยังไง
ฉันเหรอ ฉันเป็นคนยังไงล่ะ
คนที่แตกต่างจากคนอื่นๆ งั้นเหรอ
ลูกเป็ดมักคิดว่าคนที่มันเห็นคนแรกเป็นแม่
แล้วก็คิดแบบนั้นไปจนตาย รู้มั้ยเพราะอะไร
หัวของคุณ
สมองของคุณกำหนดแบบนั้นไปแล้ว
นายฉลาดไม่เบาเลยนะ ถูกแล้วล่ะ
สัตว์ทุกตัวจะมีสิ่งเปรียบเสมือนช่วงเวลาวิกฤต
เวลาที่สมองพวกมันจะพัฒนา ในที่สุดก็พัฒนาเต็มตัว
สิ่งที่พวกมันเห็น ได้ยิน รู้จัก และรู้สึกในช่วงเวลานั้นไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ
สำหรับเป็ด ช่วงเวลานั้นเป็นเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง
ไม่กี่ชั่วโมงนี้ สมองทุกส่วนของพวกมัน ก็ได้พัฒนาอย่างเต็มตัว
สำหรับลิง ใช้เวลาปีสองปี
แล้วมนุษย์ล่ะครับ มนุษย์ใช้เวลากี่ปี
10-12 ปี ประมาณอายุนายนี่แหละ
ที่เป็นช่วงเวลาแห่งการตัดสินใจของมนุษย์
ฉันเรียกว่าเวลาตัดสินชะตากรรม
ช่วงเวลาแห่งการตัดสินใจของคุณเป็นยังไงครับ
ไม่ใช่แค่ฉันหรอก ช่วงเวลาแห่งการตัดสินใจของนายล่ะเป็นยังไง
ฉันคิดว่านายก็เป็นคนที่แตกต่างจากคนอื่นเหมือนกัน
มันไม่ยากใช่มั้ย คนเข้าใจนายมั้ย
พ่อนายเชื่อใจนายมั้ย
ฉันอยากรู้ว่า...
โตขึ้นมานายจะเป็นผู้ใหญ่แบบไหน ฉันอยากรู้จริงๆ
ฮยอนอยู่ที่ไหนคะ
ฮยอนเหรอ
เขาไม่ธรรมดาเลยนะคะ รุ่นพี่
พวกผู้ใหญ่อยากแกล้งเด็ก แต่กลับโดยตอกกลับหน้าหงายไปตามกัน
พวกนั้นตั้งท่าซะดิบดีว่าจะนับไม้ขีด แต่ดันลืมว่านัดได้เท่าไรแล้ว
คงกำลังนับกันอยู่
เธอหมายความว่ายังไงนะ
ฮยอนมาที่นี่งั้นเหรอ
รุ่นพี่ไม่เห็นเขาเหรอคะ
เห็นแกบอกว่าจะเอาของมาให้พ่อ
ฮยอน ฉันจะบอกความลับระหว่างเราให้เอามั้ย
พ่อ
ไปกัน
โชคดีนะ แล้วเจอกันอีกตามที่สัญญานะ
เกิดอะไรขึ้นคะ
หรือว่าฮยอนไปเจออีจองมิน
ใช่มั้ยคะ
ฝากดูแลเขาด้วย
ออกไปกับป้าดีมั้ย
หิวมั้ย อยากกินอะไรมั้ย
ไม่ฮะ
โอเค งั้นออกไปสูดอากาศข้างนอกกัน
ไปกัน
นี่ นี่ นายบอกถูกเป๊ะเลย
571 อันเป๊ะเวอร์เลย
นี่ นายเป็นอัจฉริยะจริงๆ สินะ
ผมบอกแล้วไงว่าเขาเป็นเด็กอัจฉริยะ - เขารู้ได้ยังไงเนี่ยะ
จากนี้ไปคงไม่มีเหตุผลที่จะต้องมาพบกันแล้ว
วันนี้เป็นวันสุดท้าย
คุณดูกังวลเรื่องฮยอนมากเลยนะครับ
กังวลเกี่ยวอะไรสักอย่างแล้วก็กลัว...
คุณเคยอยากรู้ปัจจัยที่เปลี่ยนแปลงผมในวัยเด็ก เพื่องานวิจัย
คงเป็นเพราะฮยอนที่คุณเป็นกังวลอยู่
อยากมาเดาซี้ซัว
ถูกแล้วครับ ศาสตราจารย์
ผมเห็นผมก็รู้แล้ว
ฮยอนเหมือนกับผมตอนเด็ก
อย่าเอ่ยชื่อลูกชายฉันออกมาจากปากของนายนะ
เขาเป็นเด็กฉลาด
แล้วไง
แล้วเป็นยังไง
แล้วไงงั้นเหรอ
ผมบอกสิ่งที่ผมรู้กับเขา
เขาฉลาดและแตกต่าง
เราพูดคุยกันถูกคอ
แล้วไง
นายสัญญาอะไรกันไว้เหรอ
นายกล้าดียังไง ...กับลูกชายของฉัน
นายสัญญาอะไรกัน
มันเป็นสัญญาของเรา
ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของคุณเลย ศาสตราจารย์
ผมรู้ว่าศาสตราจารย์คิดอะไรอยู่
คุณคิดถูกแล้วล่ะ
สิ่งที่คุณคิดเกี่ยวกับลูกชาย
ความสงสัยของคุณ
ฉันไม่มี
ความคิดอะไรแบบนั้น
ผมยังไม่ได้บอกว่าความคิดอะไรเลย
"ลูกชายฉันจะไม่เป็น
ปีศาจเหมือนผมใช่มั้ย
ผมไม่ได้บอกว่านั่นเป็นความคิดของคุณนะ
ไอ้สารเลว
ระหว่างการสัมภาษณ์อีจุนยอง
มีสิ่งเดียวที่ผมได้เรียนรู้
ขณะที่ผมสังเกตเขา
เขาก็สังเกตผมเหมือนกัน
เขารับรู้ถึงความกลัวของผม
และก็สร้างความสงสัยไว้ในนั้น
นี่ของลูกใช่มั้ย
ลูกวาดภาพพวกนี้ หรือว่า
พี่เป็นคนวาด
พี่วาดแบบนี้ใช่มั้ย
พี่เป็นคนวาด
อย่าบอกพี่นะครับว่าผมบอก
พี่น่ากลัวมั้ย
แต่ อย่าเชื่อใจพี่นะ พ่อ
ฉี่รถที่นอน วางเพลิง แล้วก็ทารุณกรรมสัตว์
คนโรคจิต
มักมีอาการแบบนั้นตอนเป็นเด็ก
เด็กไหนๆ ก็ฉีรถที่นอนทั้งนั้นแหละ
แล้วมาเสียแม่ไปแล้วนั้น
อาจทำให้ความจำเสื่อมและก็กังวลการผลัดพลาด
ซึ่งเป็นอาการที่เกิดขึ้นชั่วคราว
นาย...
มีอาการแบบไหนอีกมั้ยที่นายยังไม่รู้จัก
นายไปเจอเคสอาการผิดปกติมางั้นเหรอ
เรื่องอะไรล่ะ
ท้ายที่สุดนี้
ผมต้องพ่ายแพ้ให้แก่ข้อสงสัยที่ อีจุนยองใส่มาในสมองผม
ผมคิดว่าลูกชาย
เป็นเหมือนปีศาจ
ลูกชายฉันเป็นเหมือนปีศาจ
ผมรู้ว่าคุณคิดอะไร ศาสตรจารย์
สิ่งที่คุณคิดถูกต้องแล้ว
ความคิดของคุณที่มีต่อลูกชาย
ความสงสัยของคุณ
ลูกชายฉันจะกลายเป็น
ปีศาจเหมือนกับเขามั้ย
ผมจะออกไปจากที่นี่
แล้วไปพบลูกชายคุณ แล้วเจอกัน
พ่อ....
พ่อจะ...
ปกป้องลูกให้ถึงที่สุด
พ่อเรียกผมมาเหรอ
ฮยอนนั่งสิลูก
จากนี้ไป
เราจะอยู่ที่นี่กันนะ
ให้คนอื่นคิดว่าลูกไปเรียนเมืองนอก
คนอื่นคิดว่า
ลูกไม่ได้อยู่ในเกาหลี
นี่เป็นวิธีเดียวที่พ่อคิดได้
ในตอนนี้
เพื่อปกป้องลูกจากโลกภายนอก
แล้วก็ปกป้องโลกจากลูก
อืม
ส่วนเรื่องเรียน พ่อจะสอนเอง
ลูกเริ่มต้นกันใหม่ทั้งหมดกับพ่อนะ
โลกนี้เป็นยังไง
คนธรรมใช้ชีวิตยังไง
เราจะเริ่มจากจุดนั้น
พ่อนาย
เชื่อใจนายหรือเปล่า
เด็กที่น่ารักตั้งแต่เกิด
เพราะคนอื่นพูดว่า "น่ารักอะไรอย่างนี้" "น่ารักจังเลย"
คิดอย่างนั้นเด็กนั่นก็น่ารัก
คนที่โง่ตั้งแต่เกิด
ก็เพราะคนอื่นบอกว่าพวกเขาโง่
พวกเขาเลยกลายเป็นคนโง่
แล้วก็
คนที่เป็นปีศาจตั้งแต่เกิด
คนมักเห็นว่าเขาเป็นปีศาจ
เรียกเขาว่าปีศาจ
ฉะนั้นเขาเลยกลายเป็นปีศาจ
พ่อนายเรียกนายว่าอะไรล่ะ
พ่อนายรู้สึกยังไงกับนายล่ะ
การปกป้องเธอที่หายไป
จดจำฉันไว้แม้จะยากเย็น
I Remember You ตัวอย่างตอนต่อไป
ไอ้หมอนั่นกลับมาแล้ว
ฉันไม่สามารถสาธยายความหยาบคายของเขาได้ทั้งหมด
งั้นนี่คงเป็นเวลาที่จะใช้คำพูดว่า หัวฉันมีไว้แค่ประดับคอสินะ
ไว้เล่าเรื่องไอ้จอมโอหังให้ผมฟังคราวหลังนะ
ถ้าความดันเลือดคุณเริ่มต่ำก็โทรเรียกฉันได้เลย
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนหรือเป็นศัตรู ฉันควรทำยังไงดี
อย่างเดียวที่ฉันแน่ใจก็คือ
เขาเป็นคนเดียวที่จะเชื่อมโยงทุกอย่างได้
ถ้านายได้ยินเสียงนี้ ฉันจะไปที่นั่นเพื่อรักษาสัญญาที่ให้ไว้
บางทีฉันอยากอยู่ข้างๆ นายแล้วก็ได้